ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ
Το δείγμα καλύπτει όλες τις τάξεις του Δημοτικού. Η μεγαλύτερη συμμετοχή γονέων προέρχεται από την Ε’ Τάξη (22,9%), ενώ ακολουθούν η Β’ και η ΣΤ’ Τάξη με 17,1% η καθεμία.
Η πιο διαδεδομένη δραστηριότητα που επιτρέπεται στους μαθητές είναι η παρακολούθηση βίντεο (74,3%). Ακολουθούν τα online παιχνίδια (42,9%) και η συνομιλία με φίλους (34,3%). Η χρήση social media παραμένει εξαιρετικά χαμηλή (2,9%) σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
Το επίπεδο ενημέρωσης γύρω από τους ψηφιακούς κινδύνους κρίνεται ιδιαίτερα ικανοποιητικό, καθώς το 77,1% των συμμετεχόντων βαθμολογεί τη γνώση του με 4 ή 5 στην αντίστοιχη κλίμακα, ενώ το 40% δηλώνει πλήρη εξοικείωση με το αντικείμενο.
Ο εθισμός και η υπερβολική χρήση είναι ο κίνδυνος που απασχολεί περισσότερο (88,6%). Ακολουθούν η επικοινωνία με αγνώστους (80%) και το ακατάλληλο περιεχόμενο (68,6%). Το cyberbullying αναγνωρίζεται ως κίνδυνος από το 37,1% των ερωτηθέντων.
Υπάρχει ενεργή επικοινωνία στο σπίτι, καθώς το 62,9% των γονέων συζητά συχνά με το παιδί του για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου , ενώ ένα 22,9% συζητά “μερικές φορές”.
Η κυριότερη μέθοδος προστασίας είναι η συζήτηση και καθοδήγηση (68,6%). Πολύ διαδεδομένα είναι επίσης ο γονικός έλεγχος/φίλτρα (62,9%) και τα όρια στον χρόνο χρήσης (54,3%).
Η συντριπτική πλειοψηφία (82,9%) διαφωνεί (βαθμός 1) με την κατοχή λογαριασμών στα social media από παιδιά δημοτικού.
Είναι ενθαρρυντικό ότι το 88,6% των ερωτηθέντων δηλώνει πως δεν έχει αντιμετωπίσει κάποιο ανησυχητικό περιστατικό μέχρι στιγμής. Ωστόσο, ένα 11,4% έχει ήδη έρθει αντιμέτωπο με κάποιο πρόβλημα.
Σε περίπτωση σοβαρού προβλήματος, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος είναι ο πρώτος φορέας που εμπιστεύονται οι ερωτηθέντες (88,6%). Ακολουθούν η γραμμή Help-Line (31,4%) και οι ειδικοί ψυχολόγοι (28,6%).
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συμβολή του σχολείου, με την πλειοψηφία (68,6%) να αναγνωρίζει την ανάγκη για εκπαίδευση των μαθητών πάνω στην ψηφιακή ασφάλεια.
Υπάρχει επιθυμία για περισσότερη ενημέρωση κυρίως στην αναγνώριση κινδύνων (62,9%), στα τεχνικά εργαλεία προστασίας (57,1%) και στην επικοινωνία με το παιδί (51,4%).
Οι πιο δημοφιλείς μορφές ενημέρωσης είναι οι ομιλίες/συναντήσεις (68,6%) και η συνεργασία με ειδικούς (57,1%).
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αναδεικνύει μια σχολική κοινότητα με υψηλό αίσθημα ευθύνης και εγρήγορσης, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των γονέων (88,6%) δηλώνει πως δεν έχει αντιμετωπίσει ακόμη κάποιο ανησυχητικό περιστατικό. Παρά το γεγονός ότι οι μαθητές χρησιμοποιούν το διαδίκτυο κυρίως για ψυχαγωγία, όπως η παρακολούθηση βίντεο (74,3%) , οι γονείς θέτουν ως προτεραιότητα την πρόληψη μέσω της συστηματικής συζήτησης (62,9%) και της καθοδήγησης (68,6%) , ενώ εμφανίζονται αντίθετοι (82,9%) στην πρόωρη χρήση κοινωνικών δικτύων από παιδιά δημοτικού. Η έντονη ανησυχία για την υπερβολική χρήση και τον εθισμό (88,6%) , σε συνδυασμό με την καθολική επιθυμία (68,6%) για ενεργή συμβολή του σχολείου στην ψηφιακή εκπαίδευση των μαθητών, υπογραμμίζει την ανάγκη για μια κοινή γραμμή πλεύσης μεταξύ οικογένειας και εκπαιδευτικών. Το γεγονός ότι οι γονείς αναζητούν περαιτέρω υποστήριξη κυρίως στην αναγνώριση κινδύνων (62,9%) και στα τεχνικά εργαλεία προστασίας (57,1%) , μέσα από δράσεις όπως ομιλίες (68,6%) και συνεργασίες με ειδικούς (57,1%), θέτει τις βάσεις για την οργάνωση στοχευμένων πρωτοβουλιών που θα θωρακίσουν ψηφιακά τα παιδιά.
